لینک: ادامه عکسها

دریافت (WORD) فرم عضویت

روزهاى ۲۶ و ۲۷ مه ۲۰۰۷ برابر با ۵ و ۶ خرداد ۱۳۸۶ کنفرانس اول کادرهاى حزب اتحاد کمونيسم کارگرى در گوتنبرگ سوئد برگزار شد. کنفرانس با يک دقيقه سکوت به احترام جان باختگان راه آزادى و سوسياليسم و منصور حکمت و سپس پخش سرود انترناسيونال رسما آغازشد. بدنبال انتخاب هيئت رئيسه کنفرانس٬ تصويب آئين نامه و دستور جلسه٬ کنفرانس با سخنرانيهاى على جوادى٬ آذر ماجدى و سياوش دانشور ادامه يافت. در اين سخنرانيها به پروسه اى که منجر به تشکيل حزب اتحاد کمونيسم کارگرى گردید٬ چشم انداز و جايگاه سياسى اين جريان در کل جنبش کمونيسم کارگرى٬ افقى که بايد حزب در پيش رو قرار دهد و تمايزات اساسى ما در خطوط کلى اشاره شد.

آرايش رهبرى حزب٬ سند اولويتهاى حزب٬ قطعنامه اوضاع سياسى و جدال سه جنبش٬ قرارهاى پيشنهادى٬ و انتخابات اهم دستور جلسات کنفرانس بود. در بحث سند اولويتها رفقاى شرکت کننده در کنفرانس فعالانه شرکت کردند و سند پيشنهادى به اتفاق آراء به تصويب رسيد. در ادامه سند اوضاع سياسى که براساس سند منصور حکمت در کنگره سوم تهيه و تنطيم شده بود بطور کوتاه معرفى شد و باتفاق آراء به تصويب رسيد. مبحث بعدى کنفرانس قرارهاى پيشنهادى بود که بيشتر آنها به تصويب رسيد و بررسى مابقى قرارهاى پيشنهادى به دليل کمبود وقت به دفتر سياسى ارجاع شد.

پيامهاى متعددى از ايران و کشورهاى ديگر به کنفرانس رسيده بود که در طول کنفرانس قرائت شد. کنفرانس همچنین پيامهائى خطاب به طبقه کارگر ايران٬ به زنان و جوانان که فى الحال درگير جنگى نابرابر با ارتجاع اسلامى هستند و به کمونيستهاى کارگرى هوادار منصور حکمت صادر کرد.

در مبحث آرایش سازمانی، اشکال متفاوت رهبری جمعی مورد بحث قرار گرفت و کنفرانس به پیشنهاد تشکیل یک کمیته مرکزی و دفترسیاسی، بعنوان ارگان سیاسی – اجرائی، برای رهبری حزب به اتفاق آراء رای داد. کنفرانس همچنین تعیین آرایش سازمانی لازم برای پیشبرد فعالیت های حزب را به رهبری حزب سپرد. دستور جلسه پايانى کنفرانس انتخابات بود. از ميان ۴۷ کانديد کميته مرکزى٬ رفقا محمود احمدی، هما ارجمند، جلیل بهروزی، مجيد پستنچى٬ علی جوادی، سیاوش دانشور، نسرین رمضانعلی، پروین کابلی، مریم کوشا، آذر ماجدی، سعید مدانلو٬ شراره نورى٬ شهلا نورى٬ کريم نورى٬ سيروان قادرى و نياز قائدى به عضويت کميته مرکزى حزب انتخاب شدند. در اولين پلنوم کميته مرکزى على جوادى براى دبيرى کميته مرکزى کانديد و به اتفاق آراء به دبيرى کميته مرکزى انتخاب شد. در انتخابات دفتر سياسى رفقا هما ارجمند٬ محمود احمدى٬ جليل بهروزى٬ على جوادى٬ سياوش دانشور٬ نسرين رمضانعلى و آذر ماجدى انتخاب شدند.  

روز شنبه عصر یک جلسه پرسش و پاسخ در باره اعلام موجوديت و سياستهاى حزب اتحاد کمونيسم کارگرى در سالنى در شهر گوتنبرگ برگزار شد. على جوادى٬ سياوش دانشور و آذر ماجدى سخنرانان اين جلسه بودند.

کنفرانس اول حزب اتحاد کمونيسم کارگرى در فضایی پر شور، رفیقانه، زنده و با دخالت فعال کلیه کادرهای حاضر برگزار شد. کنفرانس بر لزوم ايجاد يک حزب مدرن سياسى و دخالتگر مارکسيستى و ساختن یک ستون فقرات کادری مارکسیست با احاطه بر کمونیسم منصور حکمت بمنظور پیش شرط ساختن حزبی آماده کسب قدرت سیاسی تاکید کرد. کنفرانس همچنین اعلام کرد که حزب اتحاد کمونیسم کارگری باید کمونیسم رادیکال منصور حکمت را نمایندگی کند و سیاست توده ای کردن رادیکالیسم را دنبال نماید. اجرای مبحث حزب و جامعه، تمرکز نيرو بر امر سازماندهى در ايران و جنبش کارگرى، نقد عميق سیاست ها، روش ها و سنن فرقه ای و چپ راديکال نکات مهم و برجسته دیگر مورد تاکید کنفرانس بود. کنفرانس همچنین  بر پیگیری سیاست ها و سبک کار لازم برای تبدیل حزب به یک حزب سازمانده – رهبر و فعال در متن اعتراض طبقاتى و اجتماعى پای فشرد.

کنفرانس اول حزب عصر يکشنبه با موفقيت به کار خود پايان داد. متن سخنرانيها و ويدئوى کنفرانس بزودى در نشريه و سايت حزب در دسترس عموم قرار ميگيرد.  

سرنگون باد جمهورى اسلامى!

آزادى٬ برابرى٬ حکومت کارگرى!

حزب اتحاد کمونيسم کارگرى

۳۰ مه ۲۰۰۷ – ۹ خرداد ۱۳۸۶ 

١- بحران کنونى رژيم اسلامى از بنيادى ترين خصوصيات جامعه و اوضاع سياسى ايران ناشى ميشود و نه فقط در چهارچوب جمهورى اسلامى قابل رفع نيست، بلکه بناگزير دائما تعميق ميشود و زمينه هاى عينى واژگونى رژيم اسلامى را فراهم ميکند.  

اولا، بقاء هر حکومت بورژوايى، و از جمله رژيم اسلامى، در وهله اول در گرو تضمين يک دوره رشد و توسعه اقتصاد کاپيتاليستى در ايران است، صرفنظر از دشوارى عظيم سازماندهى و تضمين چنين افق اقتصادى اى براى هر بخشى از بورژوازى ايران، رژيم اسلامى بنا به مشخصات ماهوى اش بطور ويژه اى از تحقق اين امر عاجز است. رژيم اسلامى بنا به ماهيت سياسى و هويت اسلامى خود تاکنون نتوانسته و نميتواند به يک حکومت متعارف سرمايه دارى در ايران تبديل شود، مناسبات حقوقى و ساختارهاى اقتصادى و سياسى مناسب براى حرکت سرمايه و کارکرد و گسترش مکانيسم بازار را ايجاد و تضمين کند، و شرايط ادغام فعالانه بازار داخلى ايران در اقتصاد و بازار جهانى سرمايه دارى را فراهم کند. جمهورى اسلامى نه فقط توان رفع بحران اقتصاد سرمايه دارى ايران را ندارد، بلکه خود موجب تشديد اين بحران است. بن بست اقتصادى سرمايه دارى ايران مبناى اصلى بحران چاره ناپذير حکومت اسلامى است.  

ثانيا، حکومت اسلامى و نظام سياسى در ايران، بعنوان يک نظام و رژيم سياسى استبدادى، مرتجع و ضد انسانى مورد تعرض توده وسيع مردم است. اين حکومت که بزور سرنيزه و کشتار تا اينجا دوام آورده است، اکنون رودرروى نسل جديدى از مردم است که در يک مقياس دهها ميليونى آزادى و حقوق مدنى خود را مطالبه ميکنند. حکومت سرنيزه و سياست سرکوب و ارعاب پاسخگوى اين موج اعتراضى جديد نيست و سرنگونى رژيم اسلامى در دستور روز جامعه قرار گرفته است.  

ثالثا، تسلط حکومت مذهبى و مقررات و موازين ارتجاعى اسلام در ايران ديگر قابل دوام نيست. اسلاميت حکومت مستقيما در برابر سکولاريسم عميق مردم و جامعه و فرهنگ عامه قرار گرفته است. جامعه ايران يک حاکميت مذهبى و اسلامى را بيش از اين تحمل نميکند و عليه آن بپاخاسته است. جنگ کنونی رژیم اسلامی علیه نسل جوان گوشه ای از یک اجتماعی گسترده و سرنوشت ساز در جامعه است.

٢- بن بست حکومت اسلامى و خطر واقعى سرنگونى و انقلاب شکافهاى بسيار عميقى در درون هيات حاکمه ايجاد نموده است. جناح راست حکومت هرنوع عقب نشينى در برابر اعتراضات مردم را سرآغاز اضمحلال حکومت ميداند و خواهان ادامه سياست سرکوب و ارعاب در جامعه است. جناح دوم خرداد شکست خورده و حاشیه ای شده است. جناح راست اکنون بدون حائل دوم خرداد رو در روی مردم قرار گرفته است. اما نه سياست تشديد اختناق و تعرض وحشیانه و نه تعديل حکومت اسلامى هيچيک پاسخ بحران رژيم نيست. استراتژى جناحهای رژیم اسلامی در متن واقعيات اقتصاد سياسى ايران امروز و در برابر جنبش سياسى عظيمى که عليه حکومت اسلامى شکل گرفته است محکوم به شکست است. اعتراضات گسترده کارگری، معلمان، دانشجویان و جوانان و زنان عرصه های کنونی این تقابل عظیم اجتماعی است.   

٣- تحولات و کشمکشهايى که امروز در ايران در جريان است روند سرنگونى و جايگزينى رژيم اسلامى است. اين روند ميتواند مراحل گوناگونى را از سر بگذارد و اشکال مختلفى بخود بپذيرد. آنچه مسلم است جامعه ايران در چهارچوب جمهورى اسلامى به يک موقعيت غيربحرانى و متعارف باز نميگردد. جمهورى اسلامى رفتنى است.  این روند در حال حاضر شدت قابل ملاحظه ای بخود گرفته است. 

٤- سرنگونى رژيم اسلامى پايان سير تحول سياسى در ايران نيست. کشمکش طبقات و جنبشهاى اجتماعى بر سر اينکه چه نظامى بايد برجاى رژيم اسلامى بنشيند از هم اکنون در بطن مبارزه عليه اين حکومت آغاز شده است و در پى سرنگونى رژيم اسلامى تا تثبيت حکومت بعدى ادامه خواهد يافت. در اين جدال هم اپوزيسيون بورژوايى و هم جنبش کمونيستى کارگرى شانس عينى پيروزى دارند. از نظر حزب اتحاد کمونيسم کارگرى جنبش کنونى عليه رژيم اسلامى و سرنگونى حکومت موجود ميتواند حلقه اى در يک انقلاب عظيم اجتماعى براى برقرارى يک نظام سوسياليستى در ايران باشد.

٥- تقابل سه جنبش سياسى اصلى آينده جامعه ايران را رقم ميزند.  

اول، اپوزيسيون سنتى ملى اسلامى. در سالهاى اخير جريان دوم خرداد پرچم وحدت اين جنبش و بستر همکارى مستقيم آن با حکومت ارتجاعى ايران بوده است. کل طيف اپوزيسيون سازشکار حکومت اسلامى به اين جنبش تعلق دارند. اين جنبش تا پیش از شکست دوم خرداد از جناح راست، صحنه سياسى ايران را تحت الشعاع خود داشت، اما اکنون تجزيه و پراکنده شده و اهميت و جايگاه خود را از دست داده است. اين يک قطب سياسى عقب مانده و ارتجاعى و بيگانه با آزادى و حقوق مدنى مردم است و بقاء و تعدیل رژيم کنونى را تنها راه حفظ نفوذ خويش در حاکميت و مقابله با جنبشهاى سياسى بيرون حکومت تلقى ميکند. عمر سياسى مفيد اين جنبش حداکثر باندازه عمر حکومت اسلامى است. با سرنگونى رژيم اسلامى پرونده اپوزيسيون سنتى ملى – اسلامى در سياست ايران بسته ميشود و نيروهاى مختلف اين جنبش به محافل و گروهبنديهاى کم تاثيرى در حاشيه جدال نيروهاى اصلى راست و چپ در جامعه تبديل ميشوند.

دوم، ناسيوناليسم راست طرفدار غرب. این جنبش دارای دو بخش ناسیونالیسم عظمت طلب و قومپرست است. سلطنت طلبان و مدافعان رژيم سابق ستون فقرات اين جنبش اند، اما ابعاد واقعى اين جنبش بسيار فراتر است و بخش وسيعى بورژوازى ايران و محافل و کانونهاى ملى گرا و جمهورى خواه را در بر ميگيرد. بعلاوه اين جنبش با زوال جمهورى اسلامى بخشهاى مهمى از اپوزيسيون سنتى ملى اسلامى را نيز در تقابل با چپ بخود جذب ميکند. اين يک جنبش ارتجاعى است که اساسا به اعتبار دو دهه حاکميت ارتجاع اسلامى بر ايران، فقر اقتصادى و انزواى اقتصادى وسياسى و فرهنگى جامعه ايران، امکان يافته است مجددا خود را طرح کند. اين جنبش از نظر استراتژيکى متحد و پايگاه آمريکا و غرب محسوب ميشود و در تلاقى هاى مهم سياسى آتى حمايت مادى و تبليغاتى غرب را خواهد داشت. از نظر اجتماعى افق اين جريان تجديد سازمان يک سرمايه دارى متکى به کار ارزان و کارگرخاموش و استبداد پليسى – نظامى است. در خوشبينانه ترين حالت، نمونه جوامعى نظير مصر و ترکيه دورنمايى است که اين جنبش براى مردم ايران ترسيم ميکند.  موقعیت این جنبش پس از آشکار شدن پیامدهای دهشتناک سیاسی و اجتماعی حمله نظامی آمریکا به عراق و سناریوی “رژیم چنج” و همچنین شکست پروژه های سازشکارانه “رفراندوم” و امٽالهم به شدت تضعیف شده است. در حال حاضر قطبی سر در گم و نا منسجم است. اساسا متکی به اردوی تروریسم دولتی برای قدرت گیری است. ناسیونالیسم قومپرست در این جنبش یک عامل مهم در تجزیه قومی جامعه، از هم پاشیدن شیرازه جامعه و دامن زدن به سناریوی سیاه است.

سوم، کمونيسم کارگرى: شکل گيرى کمونيسم کارگرى بعنوان يک جنبش فکرى، سياسى و حزبى در طول دو دهه اخير، براى نخستين بار امکان واقعى حضور مستقل طبقه کارگر را بعنوان يک نيروى سوسياليست در برابر کل احزاب و جنبشهاى بورژوايى فراهم کرده و سوسياليسم را بعنوان يک آلترناتيو واقعى در برابر جامعه قرار داده است. حزب اتحاد کمونیسم کارگری یک نيروى پيشتاز اين جنبش است اما دامنه اين جنبش و نفوذ اجتماعى بالقوه آن بسيار گسترده تر است و در برگیرنده احزاب کمونیست کارگری است. کمونيسم کارگرى تنها قطب سياسى مبشر يک جامعه آزاد، برابر و مرفه در ايران است. جنبش کمونيسم کارگرى نه فقط ميتواند پرچمدار و سازمانده طبقه کارگر در تحولات جارى و آتى ايران باشد، بلکه در اين موقعيت هست که اکثريت مردم را در يک انقلاب توده اى براى آزادى و برابرى و رفاه در ايران رهبرى کند.

٦- پيروزى کمونيسم کارگرى و رهايى مردم در جدال تاريخساز کنونى در ايران قبل از هر چيز منوط به اين است که اولا، طبقه کارگر بعنوان يک نيروى مستقل و تحت پرچم سوسياليستى خود پا به ميدان مبارزه بر سر قدرت سياسى بگذارد، ٽانیا جریانات اپوزیسیون راست و ملی – اسلامی را ایزوله و حاشیه ای کرده و ثالٽا، توده وسيع مردمى که عليه رژيم اسلامى بپاخاسته اند به سوسياليسم و جمهورى سوسياليستى بعنوان يک آلترناتيو سياسى و اجتماعى واقعبينانه و قابل تحقق بنگرند. تحقق اين ملزومات وظيفه حياتى احزاب کمونيسم کارگرى است. حزب اتحاد کمونيسم کارگرى بايد با ایجاد حزب سياسى کارگران به رهبر انقلاب مردم بدل شود. یک شرط حیاتی پیشروی این جنبش فائق آمدن بر تفرقه و پراکندگی سازمانی در این جنبش است.

٧- حزب اتحاد کمونیسم کارگرى در تحولات جارى ايران براى يک پيروزى تمام عيار سوسياليستى، براى تحقق آزادى، برابرى، حکومت کارگرى و براى برقرارى فورى يک جمهورى سوسياليستى مبارزه ميکند. حزب اتحاد کمونیسم کارگری خواهان سرنگونى فورى رژيم اسلامى است و با هر تلاش نيروهاى درون و بيرون حکومت براى حفظ حکومت اسلامى در اشکال جديد و جرح و تعديل شده قاطعانه مقابله ميکند. حزب اتحاد کمونيسم کارگرى در عين حال از هر گشايش سياسى و فرهنگى که با فشار مردم به حکومت اسلامى تحميل ميشود فعالانه دفاع ميکند و در مقابل هر تلاش دولت اسلامى براى تشديد اختناق، و پليسى تر کردن فضاى جامعه قاطعانه مى ايستد.

درودهاى گرم و پرشور کنفرانس اول حزب اتحاد کمونيسم کارگرى را بپذيريد.

يکبار ديگر جامعه ايران در آستانه تحولات تاريخسازى قرار گرفته است. دوران پرتلاطمى آغاز شده است. دوره بيدارى، دوره بپاخاستن توده‌هاى عظيم مردم براى بدست گرفتن سرنوشت خويش، دوره جدالهاى تعيين کننده بر سر سهم انسانها از آزادى و رفاه و سعادت. جمهورى اسلامى رفتنى است. اين را ديگر کودن‌ترين مدافعان خود اين حکومت نيز فهميده‌اند. مردم حکم به سرنگونى اين نظام داده‌اند و دست بکار بزير کشيدن آن شده‌اند.  و ما هر روز شاهد اعتراضات شما و جوانان و زنان در جامعه هستیم.

طبقه کارگر و جنبش کمونيسم کارگرى بايد تضمين کند که مبارزه براى بزير کشيدن رژيم نکبت‌بار اسلامى هرچه گسترده‌تر، سازمانيافته‌تر، هدفمندتر و قدرتمندتر به پيش رود و هرچه سريعتر و کم مشقت‌تر به نتيجه برسد. کارگر و کمونيسم رهبر بحق جنبش توده‌اى براى سرنگونى اين حکومت است. اکنون دوران سرنگونى آغاز شده است. کنفرانس حزب اتحاد کمونيسم کارگرى بر عزم قاطع ما براى حضور در صف مقدم اين مبارزه تأکيد نمود.

اما اين تنها نيمى از تصوير است.

 رفقا،

تحولات امروز ايران فقط بر سر بود و نبود رژيم اسلامى نيست. آنچه امروز در ايران ميگذرد تعيين ميکند که فردا دهها ميليون انسان چگونه خواهند زيست. آن آينده دارد امروز ساخته ميشود. انتخابى بزرگ دارد صورت ميگيرد. اين آينده ميتواند، اگر ما شکست بخوريم، تکرار همان گذشته نکبت‌بار سلطنتى و اسلامى در قالبى جديد باشد. اما اگر پيروز بشويم، و ميتوانيم بشويم، آنگاه اين آينده شاهد برپايى جامعه‌اى آزاد و برابر و مرفّه و انسانى خواهد بود. جامعه‌اى بدون استثمار، بدون فقر، بدون طبقات بالادست و فرودست، بدون استبداد، بدون حاکميت خرافات مذهبى و سنتها و اخلاقيات ارتجاعى، بدون نابرابرى، بدون تبعيض. يک جامعه سوسياليستى. کنفرانس اول حزب اتحاد کمونيسم کارگرى بر نقش تاريخساز طبقه کارگر و جنبش کمونيسم کارگرى در شکل دادن به آينده ايران و فرصت کم ‌نظيرى که براى ايفاى نقش کارگر و کمونيسم بعنوان رهبر يک جنبش عظيم براى آزادى و برابرى در ايران فراهم شده است تأکيد کرد.

رفقا، در دنياى سرمايه‌داران، در قوانين‌شان، در مناسبات اقتصادى‌شان، در فرهنگشان، در تک تک خشتهاى نظام ضد بشرى سود و سرمايه، کارگر را با بيحقوقى و محروميت و فرودستى و بى‌تأمينى و رنج معنى ميکنند. اما بيش از يک قرن و نيم است که بشريت محروم نام کارگر و پرچم کمونيسم کارگرى را با آزاديخواهى، مساوات طلبى، آزاد انديشى، عدالت اجتماعى، خرافه ستيزى و رفاه و رهايى تداعى ميکند. اکنون يک فرصت کم‌نظير تاريخى فراهم شده است که طبقه کارگر در ايران به يک قرن سلطه احزاب رنگارنگ طبقات حاکم به زندگى مردم و مقدّرات جامعه پايان بدهد. اين فرصت فراهم شده است تا کارگر و کمونيسم نمونه شکوهمندى از يک جامعه آزاد و برابر و مرفّه و انسانى را در ايران بنا کند و در سالهاى نخستين قرن جديد جلوى چشم تمام جهان قرار بدهد. براى ايفاى اين نقش، براى سازماندهى و رهبرى يک انقلاب عظيم عليه جمهورى اسلامى و سرمايه به ميدان بيائيد.

حزب اتحاد کمونيسم کارگرى نیز پرچم اين دنياى بهتر را در دست دارد. به حزب اتحاد کمونيسم کارگرى، حزب انقلاب کارگرى، بپيونديد.

آزادى برابرى حکومت کارگرى

مرگ بر جمهورى اسلامى، زنده باد جمهورى سوسياليستى

 کنفرانس اول حزب اتحاد کمونيسم کارگرى  

شماره اول يک دنياى بهتر

کمونيستهاى کارگرى؛

به حزب خودتان خوش آمديد!

در سه روز اول اعلام موجوديت حزب اتحاد کمونيسم کارگرى٬ بيست نفر از رفقاى کمونيست و دوستداران منصور حکمت رسما به حزب پيوستند. سه نفر از اين رفقا در خارج ايران و مابقى از ايران هستند. به اين جمع بايد پيوستن دسته جمعى ”سازمان سربازان فراکسيون“ در ايران که به ”سازمان جوانان حزب اتحاد کمونيسم کارگرى“ تغيير نام داده اند را اضافه کرد.  

رفقاى عزيز!

اجازه ميخواهم از جانب رهبرى حزب به همه شما خوش آمد بگويم. اين حزب شماست! حزب کارگران کمونيست و مبارز است! حزب رهبران راديکال و سوسياليست جنبشهاى اعتراضى است! حزب نسل جوان و مدرن است که دنيائى شايسته انسان ميخواهد! حزب تمام کسانى است که به وضع موجود گردن نميگذارند٬ تبعيض و بى عدالتى را نميپذيرند٬ و براى دنيائى انسانى؛ جامعه اى عارى از ستم و استثمار و طبقات و  دولت و ايدئولوژى و خرافه مبارزه ميکنند! ما در کنفرانس اول حزب اعلام کرديم که اين حزب کادرهاى کمونيست است. چه آنهائى که در دوره فراکسيون اتحاد کمونيسم کارگرى و يا در کنفرانس اول حزب حضور داشتند و چه آنهائى که اختناق اسلامى اجازه نداد که حضور يابند و چه رفقائى که بعدا ملحق ميشوند. اين حزب کمونيستهاى آرمانخواه و پا روى زمين است! 

                            رفقا٬ به حزب خودتان خوش آمديد!        

در این جنگ باید پیروز شد!

امروز در جامعه ایران جنگی به وسعت و پهنای تمامی جامعه ایران در جریان است. این جنگی گسترده و تمام عیار است. در هر کوچه و شهر و منطقه ای در جریان است.

در یک سوی این جنگ رژیم آدمکشان اسلامی قرار دارد. رژیم اعدام و شکنجه و سنگسار. رژیم اسلام و مذهب و خرافه و جهل و عقب ماندگی. رژیم استٽمار و سرمایه که با دستجات اوباش نقاب دارش، با سپاه و بسیج و نیروهای انتظامی اش، با تمامی قوای به میدان آمده است. 

در سوی دیگر نسل جوان جامعه قرار دارد. دختر و پسر. نسلی که اسلامی نیست. عقب و مانده و مذهب زده و شکست خورده نیست. پر تحرک و امروزی است. شاد و زنده است. نسلی که سهم خودش را از زندگی و آینده و انسانیت میخواهد.

رژیم اسلامی این جهاد ضد انسانی را جنگ علیه “بد حجابی” نامگذاری کرده است. اما این نامگذاری ناقص و بیانگر تمام موضوع جدال نیست. لشکر کشی اسلامی برای تحمیل حجاب، این سمبل کٽیف زن ستیزی، گوشه ای از این جنگ است. اما این جنگی علیه جوانان است. علیه نسلی از جامعه است که شیشه عمر رژیم اسلامی را در دست دارد. نسلی که حکم به سرنگونی رژیم اسلامی داده است. و برای بزیر کشیدن این حکومت منحوس مدتهاست به کار شده است. رژیم اسلامی بقاء خود را در پیروزی در این جنگ جستجو میکند. رژیم اسلامی میداند چنانچه در این جنگ شکست بخورد، روزهای عمرش انگشت شمار خواهد بود.

دختران و پسران جوان

مقاومت و پایداری تاکنونی شما در مقابل تعرضات رژیم اسلامی قابل ستایش و شور انگیز است. اما در این جنگ باید پیروز شد. باید متحدانه و متشکل تعرضات رژیم را در هم شکست. کافیست چند نمونه از مقاومت و پیروزی در نبردهایی از این جنگ بدست آورد. آنوقت شاهد عقب نشینی رژیم اسلامی خواهید بود. و چنانچه در این جنگ پیروز شوید، رژیم اسلامی را در یک قدمی سراشیبی سقوط و سرنگونی قرار داده اید. و آنگاه میتوان بر ویرانه های جمهوری اسلامی نظامی متضمن آزادی و برابری  و رفاه، یک جمهوری سوسیالیستی را مستقر کرد.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری به شما جوانان جسور درود میفرستد. حزب ما برای آینده ای مبارزه میکند که سهم جوانان از زندگی نه فقر و فلاکت و محرومیت و اسلام زدگی و نابرابری بلکه شادی و رفاه و سعادت و آزادی و خلاصی از تمام عقب ماندگیها و محرومیتهای جامعه اسلام زده کنونی است. کمونیسم کارگری تنها قطب مبشر آزادی و برابری و رفاه و خوشبختی انسانهاست. ما برای آینده ای بهتر، برای یک دنیای بهتر مبارزه میکنیم. برای گرفتن سهم خود از زندگی و آینده، برای پیشروی به حزب اتحاد کمونیسم کارگری بپیوندید.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

 مه ۲۰۰۷

پلاتفرم سیاسی حزب اتحاد کمونيسم کارگری

1- حزب اتحاد کمونیسم کارگری باید قاطعانه و همه جانبه روش ها  و سنن چپ راديکال را نقد کند و سياست ها و روش هاى فعاليت خود را بر سنت مبارزه سوسياليستى و اصول فعاليت کمونيستى و انترناسيوناليستى طبقه کارگر متکى نمايد.

2- حزب باید بتواند اعتراض اجتماعى طبقه کارگر را سازماندهی کند، در صحنه اجتماعى و سياسى به يک حزب مؤثر و سازمانده تبدیل شود و در قامت رهبر جنبش اعتراضی ظاهر گردد. بویژه در اوضاع متحول و پر تلاطم سياسى جاری، حزب باید در فعل و انفعالات سیاسی – اجتماعی جامعه چنان نقش موثری ایفاء کند تا بتواند در نقش رهبری جنبش توده های مردم برای سرنگونی رژیم اسلامی قد علم کند و خود را براى ايفاى نقش تعيين کننده در شرایطی که جنبش کارگرى به راس تحولات اجتماعی ايران عروج میکند، آماده سازد.

3- حزب باید به عنوان مدافع و سازمانده فعال انقلاب اجتماعى طبقه کارگر و مدافع با اتوريته تئورى مارکسيسم ظاهر شود.

 4- روش ها و سنت هاى فعاليت عملى و مناسبات درونى خود را با اهداف و مضمون فعاليت و جايگاه اجتماعى اى که جستجو ميکند انطباق دهد.

بمنظور دستیابی به موازین و اهداف فوق، رهبری حزب اتحاد کمونیسم کارگری وظايف عملى زير را در دستور کار خود قرار ميدهد:

رهبرى حزب

ابراز وجود حزب اتحاد کمونیسم کارگری بعنوان رهبر تحولات جامعه و همچنین به عنوان يک مرجع صاحب نظر مارکسيستى و يک قطب سياسى معتبر و با نفوذ؛

اتخاذ روشهاى کمونيستى و اجتماعى رهبرى: رهبرى تشکيلات حزب بعنوان بخش و تابعى از رهبرى جنبش در مقياس اجتماعی؛

 تمرکز رهبرى حزب بر فعاليتهاى ای که از نظر سياسى و عملى با محتوا و مؤثر اند و اجتناب از هر نوع تشکيلات ‌دارى صرف و خرده‌ کارى؛ 

 اعمال رهبرى باز و متکى بر آگاهى و آمادگى کادرها و فعالين حزب؛

تمرکز رهبرى حزب بر امر اتحاد صفوف جنبش کمونیسم کارگرى و مقابله با موانع نظرى و عملى اين مساله؛

آرایش عمومی حزب

شکل دادن به يک حزب “سازمانده و رهبر” اعتراضات کارگری و اجتماعی.  

تدوین طرحی جامع و ادغام شده برای کار متمرکز در جامعه که تمامی کمیته ها و ارگان های حزب را در یک نقشه عمل  واحد با هم مرتبط کند.

تبلیغات حزب باید آگاهانه خصلت برنامه خلاف جریان یک حزب عمیقا رادیکال و مدعی قدرت سیاسی را به نمایش بگذارد و ظرفیت بیدار کردن و به میدان کشاندن مردم را دارا باشد. از تبلیغ و ترویج فرمایشی و کمیته ای، به شیوه فرقه ای و با مضمون کلیشه ای اکیدا باید اجتناب کرد. تبلیغات و ادبیات حزب باید سنن و افکار جا افتاده سنتی در جامعه را به مصاف بطلبد و نظرات و انتقادات کمونيستى به زبان زنده و توسط انسانهاى با هويت واقعى ارائه شود. انتشار نشريات عامه فهم، توليد برنامه‌هاى زنده تلویزیونی و راه اندازی سایت های پرنفوذ و جذاب باید در راس کارهای تبلیغاتی حزب قرار گیرد. 

تلاش برای تبدیل حزب به نیروی اول اپوزیسیون رژیم اسلامی. تبدیل حزب به نماینده “نه” مردم، تلاش برای تعمیق این “نه” و به دست گرفتن رهبری “جنبش سلبی” توده های مردم. کنار زدن دائمی ایستگاه های توقفی که کل نیروهای راست و ارتجاعی در مقابل جنبش سرنگونی طلب و مبارزه انقلابى توده های مردم قرار میدهند.

شکل دادن به صفی از رهبران و چهره های شناخته شده کمونیست در تمام عرصه های مبارزات کارگری و اجتماعی. شکل دادن به صفی از رهبران حزبی در قامت سیاستمداران کابینه کمونیستی و رهبران انقلاب در مبارزه برای سرنگونی رژیم اسلامی و استقرار جمهوری سوسیالیستی.    

تلاش برای جلوگیری از وقوع سناریوی سیاه در پروسه سرنگونی رژیم اسلامی. مبارزه بی امان با جریانات اسلامی و قومپرست و فرقه های آوانتوریست و تروریست که جامعه را در پروسه سرنگونی رژیم اسلامی به پرتگاه سناریوی سیاه نزدیک میکنند. 

سازمان دادن یک تعرض نظری- سیاسی- برنامه‌ای به جريانات اصلى بورژوایی. افشای نقش و ظرفیت های مخرب ناسیونالیسم قومی و عظمت طلب. گسترش و اشاعه تئوری و ادبیات منصور حکمت در جامعه.   

راه اندازی دائمی پروژه هایی در چهارچوب “حزب و جامعه” و “حزب و قدرت سیاسی” بمنظور گسترش و تقویت حضور حزب در جامعه، دسترسی به مردم و ارائه یک سیمای روشن تر و دقیق تر از حزب. دسترسی و حضور حزب در هر دو حوزه فعالیت حزب در داخل و خارج کشور باید تامین شود.

سازماندهى کارگران در ايران

ساختن حزب در متن اعتراض کارگر به نظام سرمايه دارى و اتکاء جدى به سوخت و ساز درونى و درجه تشکل يابى کارگران و شبکه‌هاى محافل کارگرى رادیکال و سوسیالیست.

ظاهر شدن حزب بعنوان نماینده منافع کارگرى در برخورد به معضلات واقعى زندگى و مبارزه اقتصادی و سیاسی کارگران. تبديل حزب به سازمان در برگیرنده اعتراض اقتصادى و سياسى کارگران.

استفاده ازامکانات تبلیغاتی موجود براى طرح ايده‌هاى اساسى حزب و سوسياليسم کارگرى و اتحاد و تحزب کارگران.

 فعاليت متمرکز براى تقويت و تثبيت جنبش مجامع عمومى، سازماندهى غيرحزبى کارگران و تلاش همه جانبه براى ايجاد تشکلهاى توده اى طبقه کارگر.  

برخورد فعال و نقد همه جانبه گرايشات غیر سوسیالیستی در ميان کارگران.

ايجاد يک رابطه زنده و مستمر با رهبران کارگرى  و بسيج سوسياليسم کارگرى حول حزب.

 تهیه طرح و نقشه عمل برای فعالیت در عرصه کار قانونى.  

فعاليت های عمومی

ايجاد يک سازمان حزبى مدرن، منضبط، پر کار و اجتماعی.

تماس مستقيم و دخالتگرانه با جنبش کارگرى در خارج ايران. تقويت سوسياليسم راديکال کارگرى در اين جنبش ها. ایجاد وسیعترین همبستگی طبقاتی متقابل میان کارگران ایران و سایر کشورها.

تهیه نقشه عمل و طرح وظایف دانشجویان کمونیست کارگری و کار علنی در دانشگاه ها. کار در جنبش اعتراضى جوانان در داخل و خارج. 

گسترش فعالیت در عرصه زنان از کانال تقویت سازمان آزادی زن.

حمایت و گسترش فعالیت مرکز پیگرد سران رژیم اسلامی به جرم جنایت علیه مردم و چپاول اموال جامعه.

راه اندازی پروژه ها و فاندریزینگ براى تامين مالى حزب.

کار بست روش هاى اجتماعى و مدرن فعاليت در خارج کشور.

همکاری عمومی با نیروهای متعدد جنبش کمونیسم کارگری در کمپین ها و پروژه های سیاسی در چهارچوب سياست ها و برنامه حزب. 

ارگانها و نشريات حزبى

انتشار و تکٽیر گسترده نشریه “برای یک دنیای بهتر”، نشریه سیاسی حزب. 

انتشار نشریه سیاسی – تئوریک “کمونیسم کارگری” بمنظور پرداختن به مباحٽ اصلی و گرهی در جنبش کمونیسم کارگری.  

سازماندهى واحد تبلیغاتی و انتشارات حزب.

مناسبات درون حزبى

آموزش عمیق و همه جانبه مارکس و منصور حکمت.

بالا بردن سطح انتظار از کيفيت فعاليت اعضاء و کادرهاى حزب.

جاری کردن حسابرسی در کلیه سطوح حزب از طریق اعمال بازرسى بعنوان يک امر روتين و مهم تشکيلات.

ارتقاء حرمت فردى و برسميت شناسى هويت فردى فعالين حزب اتحاد کمونيسم کارگری. جلوگيرى از هرنوع دخالت و کنکاش در زندگى خصوصى افراد.

دخيل کردن همه جانبه کادرهای حزبى در تدقيق جهت‌گيرى‌ها و سياست هاى عمومى حزب قبل از تصويب رسمى توسط رهبری.

مبارزه قاطع و همه جانبه با محفليسم. امکان دادن به گرايشات مخالف سياستهاى مصوب براى بيان رسمى اختلافات خود در چهارچوب پلاتفرم های مدون و یا فراکسیونهای حزبی.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری باید بعنوان حزب سیاسی کارگران٬ حزب آزادى جامعه و رهبر انقلاب مردم پا به ميدان بگذارد. حزب، علیرغم موانع جدی و عظیمی که در سر راه حزب و کمونیسم کارگری قرار دارند، مصمم است که برای ایفای نقش تاریخی کمونیسم در ايران این گام را بردارد.*** 

بدینوسیله تشکيل حزب اتحاد کمونیسم کارگری و آغاز فعاليت آن را اعلام ميکنيم. 

حزب اتحاد کمونیسم کارگری يک حزب تمام عیار سياسى مارکسيستى و متعهد به سازماندهى انقلاب اجتماعى طبقه کارگر براى برچيدن نظام سرمايه دارى و برپايى جامعه‌اى نوين مبتنى بر برابرى اقتصادى و اجتماعى، آز

ادى سياسى انسانها و شکوفايى خلاقيت هاى مادى و معنوى بشرى است. برپایی جامعه سوسیالیستی٬ جامعه ای عاری از طبقات و تناقضات آن٬ جامعه ای كه تكامل آزادانه هر فرد شرط تكامل آزادانه همگان است، امر بلافصل حزب اتحاد كمونیسم كارگری است.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری يک حزب انترناسيوناليستى است و براى همبستگى بين المللى طبقه کارگر تلاش ميکند. حزب اتحاد کمونیسم کارگری براى تحقق اهداف جهانى طبقه کارگر مبارزه ميکند و دفاع از منافع کارگران جهان را وظيفه همیشگی خود ميداند.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری به سنت کمونیسم اجتماعى مارکس و منصور حکمت تعلق دارد و پرچمدار نقد اجتماعى و طبقاتى کمونيسم کارگرى به جهان معاصر است. حزب اتحاد کمونیسم کارگری دفاع از مارکسيسم و آرمان سوسياليسم کارگرى را يک وظيفه اساسى خود ميداند و براى تقويت و گسترش جنبش سوسياليستى طبقه کارگر در سطح جهانى ميکوشد.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری معتقد است که پیشرفتهای اقتصادی، علمی، تکنولوژیکی و مدنی تاکنونی جامعه بشری شرایط و ملزومات مادی برای سازمان دادن یک جامعه آزاد، بدون طبقه و بدون استٽمار و ستم، یک جامعه جهانی سوسیالیستی، را هم اکنون فراهم کرده است و طبقه کارگر موظف است به مجرد کسب قدرت سیاسی، اجرای تمامیت برنامه کمونیستی خویش را آغاز کند. در عین حال مادام و هر جا که نظام سرمایه داری برجاست، حزب اتحاد کمونیسم کارگری همچنین برای گسترده ترین و عمیق ترین اصلاحات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مبارزه میکند که سطح زندگی و حقوق و آزادیهای توده های وسیع مردم را تا بالاترین حد ممکن بهبود بخشد.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری یکی از ارکان جنبش سوسیالیستی طبقه کارگر است. منافعی جدا از منافع کل طبقه کارگر را دنبال نمیکند. در مبارزه طبقاتی همواره پرچم وحدت و منافع مشترک کارگران سراسر جهان را بر می افرازد. اتحاد کمونیسم کارگری حزبی در برابر سایر احزاب  کمونیست کارگری نیست. حزب اتحاد کمونیسم کارگری همواره و همه جا نماینده منافع کل جنبش کمونیسم کارگری و اتحاد آن حول خط مشى مارکسيستى منصور حکمت است.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری حزبی انسانگرا، مدرن٬ دخالتگر و سازمانده است. همفکری در تعیین هدف مشترک و همگامی در مبارزه عملی برای تحقق آن، اصل اساسی در مناسبات داخلی حزب اتحاد کمونیسم کارگری است. گسترده ترین تبادل نظر و همفکری و بیشترین فرجه برای طرح آراء و نظرات مختلف افراد در جریان تصمیم گیری در سطوح گوناگون، در کنار اکید ترین انضباط و همگامی و یکپارچگی عملی در پیشبرد سیاستها و اقدامات مصوب، ارکان تفکیک ناپذیر مناسبات درونی حزب اتحاد کمونیسم کارگری را تشکیل میدهد.

در ايران، حزب اتحاد کمونیسم کارگری براى تبديل طبقه کارگر به يک نيروى قدرتمند اجتماعى و سياسى، برای سازماندهی و رهبری یک انقلاب کارگری، برای تصرف قدرت سیاسی و برقراری فوری یک جمهوری سوسیالیستی و اجرای کلیت برنامه “یک دنیای بهتر” مبارزه میکند. سرنگونى همه جانبه و کامل جمهورى اسلامى يک وظیفه فوری انقلاب کارگری در ایران است. کمونیسم کارگری تنها قطب سیاسی مبشر یک جامعه آزاد، برابر و مرفه در ایران است.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری کارگران کمونيست و مبارزان راه سوسياليسم کارگرى و آزادی و رهایی انسان را به پيوستن به صفوف خود فرا ميخواند!   

حزب اتحاد کمونیسم کارگری 

۲۱ مه ۲۰۰۷ – ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ 

تسلیت و تبریک

سلام به رفقای حزب اتحاد کمونيسم کارگری

این که شما نیز مجبور شدید حزبی را که در ساختنش سهیم بودید و با جان و دل در راه به ثمر رسانیدن اهدافش کوشش میکردید ترک کنید باعث تاسف بسیار است و در این مورد به همه اعضاء حزب کمونیست کارگری تسلیت میگویم. شاید بعضی از اعضاء فکر کنند که خیلی هم بد نشده. حالا به جای جنگ و جدل با یکدیگر با یک‌پارچگی بیشتری به کارهای واجب حزب خواهیم پرداخت. اگر افق دید افراد خیلی دور یا طولانی نباشد و جز امروز و فردا آینده طولانی‌تری برایشان قابل پیش بینی نباشد، این درست است. میبینیم که اعضاء و کادرهای حزب کمونیست کارکری مدتی است که دست به کار شده اند و برای اینکه نشان دهند که غیبت افراد معترض خللی در فعالیت‌ها و مبارزاتشان وارد نخواهد کرد به هر دری میزنند، افراد را از هر قماشی باشند به اکسیونها و تظاهرات دعوت میکنند، جشن میگیرند و به پناهجویان وعده‌‌ی گرفتن اجازه اقامت میدهند و آنها را به عضویت در حزب ترغیب میکنند.

چیزی که بسیاری از دوستان فراموش کرده اند و یا اصلا به آن فکر نمیکنند مقوله مردم تحت ستم بطور اعم و کارگر بطور اخص است. مثل این که هدف یک حزب سیاسی، آن هم از نوع کمونیستی و کارگری، فقط برگزاری جشن و تظاهرات برای پناهجویان در کشورهای اروپائی، گذاشتن امضاء پای طوماهای الکترونیکی و تشکیل انجمن یا انجمن‌هائی است که با نامهای مختلف از دولتها و موسسات غربی کمک مالی میگیرند تا بتوانند این فعالیت‌ها را ترتیب دهند.  

خوب! پس آنها که در ایران با چیزی به نام زندگی دست و پنجه نرم میکنند چی؟ آنها که در ایران، افغانستان، عراق، پاکستان، مصر و سومالی روزی چشم امیدشان به احزاب کمونیستی و سوسیالیستی دوخته شده بود چی؟ آنها که هنوز هم امید خود را صددرصد از دست نداده اند و منتظرند که روزی این احزاب و سازمانهای چند نفره، که همگی خود را بسیار بزرگ و گاهی میلیونی میدانند، دست در دست هم، مردم، کارگران، زنان، کردها، سیاهان، زحمت کشان، کشاورزان و خلاصه همه‌ی اقشار تحت ستم را در مبارزه واقعی بر علیه نابرابری، ظلم و ستمی که دیگر نهادی و غیر قابل اجتناب به نظر میرسد بسیج کنند، حالا در کجای این فعالیت‌ها قرار گرفته اند؟

میدانم چقدر کار در محیط غیر دوستانه، که انسانهائی که روزی با هم دوست و رفیق بوده اند به علت اختلاف‌های سیاسی به جان هم می‌افتند، چقدر مشکل و گاهی غیرممکن است. تا حدودی درک میکنم که در طول ماههای گذشته چه درد و رنجی را متحمل شده اید. برای من که به عضویت در حزب سیاسی عادت نداشتم خیلی مشکل بود که بعد از حدود دو سال عضویت، حزب کمونیست کارگری را ترک گویم و میدانم که برای شما چنین تصمیمی به مراتب دشوارتر بوده است. اما مثل اینکه راه چاره‌ی دیگری وجود ندارد.

از همه اینها گذشته خوشحالم که شما راهی را برای ادامه‌ی مبارزات خود پیدا کرده اید. تشکیل حزب اتحاد کمونيسم کارگری را به شما تبریک میگویم و امیدوارم بتوانید با متحد کردن کارگران و همه‌ی آنهائی که قلبشان برای ساختن یک دنیای بهتر می‌طپد، دنیای بهتری بسازید. این کار غیرممکن نیست. این کار به مبارزات شما و من بستگی دارد. برای شما و همه‌ی کسانی که برای یک دنیای بهتر مبارزه میکنند آرزوی موفقیت میکنم.

ارادتمند شما

اسماعیل اوجی

 29 مه 2007